حساب کاربری

لطفا از حروف a-z,A-Z,0-9 استفاده نمایید - حداقل 5 کاراکتر

حداقل 8 کاراکتر

عفونت کیسه زرده یا تورم ناف

Rate this post

عفونت کیسه زرده یا تورم ناف

عفونت کیسه زرده احتمالاً شایعترین بیماری جوجه است که مرگ و میر اولیه پس از خروج از دستگاه جوجه کشی را در جوجه ها پدید می آورد. این بیماری جوجه های در حال هچ را مبتلا می سازد.

عفونت کیسه زرده یا تورم ناف

جوجه هایی که به این بیماری مبتلا می شوند معمولاً نرمال به نظر می رسند و روی همین اصل برای پرورش تحویل مرغداری ها می شوند اما هیچگونه پیشرفتی پیدا نکرده و غالباً در حدود 24 تا 72 ساعت پس از قرار دادن آنها در سالن تلف می شوند آزمایش این قبیل جوجه ها یک نوع باد کردن شکم را نشان می دهد. ناف مرطوب و چرب مانند و پوسته پوسته بوده و بوی بسیار زننده ای از آن استشمام می شود که به طور واقعی و مشخص توجه مرغدار را بخود معطوف می سازد. هرگاه شکم جوجه جوجه باز شود مشاهده می شود که کیسه زرده جذب نشده است اما از مایع تغییر رنگ داده شده و تیره ای که غالباً قهوه ای رنگ است پر شده است و عفونت حاصله ممکن است در حفره بطنی گسترده شده باشد. عوامل عفونی که سبب بیماری می شوند عبارتند از میکروب و حضور غالباً عامل اساسی است که در این مورد وارد عمل می شود.

در مورد این مسئله که بیماری اصولاً چگونه به وقوع می پیوندد باید گفت که به وجود آمدن عارضه ممکن است به علت دلایل متعددی باشد که می توان آنها را در ارتباط با مدیریت بد مزارع مرغ مادر و یا عدم رعایت بهداشت، استاندارد های پایین هچری و یا حوادثی که در رابطه با کنترلدستگاه جوجه کشی است دانست.

این مسئله از اهمیت زیادی برخوردار است که در این مورد تلاش کنیم که موارد بروز بیماری را در مورد مطالعه قرار دهیم و وضع بیماری را در جوجه های هچ شده تا پایان زمستان و در اوایل بهار موقعی که سلامتی و وضع تولید مثل گله ها معمولاً در پایین ترین فرونشینی آنها است بررسی نماییم.

عفونت بند ناف

هیچگونه درمانی جوجه هایی را که مبتلا به این عارضه شده اند از خطر مرگ نجات نخواهد داد اما خیلی مفید به نظر می رسد که گله های مبتلا را در مورد درمان قرار دهیم زیرا ممکن است به محدود کردن گسترش آلودگی کمک نماید و برای این منظور خدمات زیر بایستی مود عمل قرار گیرند.

1-      گرمای سالن را برای کمک به مقاومت طیور در برابر آلودگی و کمک به جلوگیری از روی هم ریختن افزایش دهید.

2-      در آزمایشگاه بایستی این آزمایش را به عمل آوریم که ببینیم چه ارگانیسم هایی در این رابطه درگیر هستند و چه درمانی آنها بایستی مود عمل قرار گیرد.

3-      ترکیبی از ویتامین و آنتی بیوتیک را در آب آشامیدنی مورد استفاده قرار می دهیم.

4-      تمام جوجه های غیر نرمال را خارج می نمائیم

5-      بررسی های دقیقی از هچری یا مزارع مرغ مادر به عمل میاوریم تا عامل بوجود آورنده بیماری را مشخص نمائیم و ایم مسئله از اهمیت زیادی برخوردار است که منبع آلودگی نشان نمائیم زیرا اگر مدیریت مرغ مادر از این مشکل آگاهی پیدا نکند در این صورت ممکن است هیچگونه اطلاعی از مسئله نداشته باشد و در این صورت هیچگونه اقدامی در جهت جلوگیری از بروز عارضه به عمل نخواهد آورد.

عامل بیماری

این بیماری مربوط به یک عفونت کلی باکتریائی است که در ارتباط با تعدادی از ارگانیسم ها می باشد این ارگانیسم ها ممکن است یا سایر انواع میکروب ها باشند که به نسوخ نافی در نتیجه شرایط نامساعدی که در هچر وجود دارد حمله نمایند. روزنه نافی بسته نمی شود و بدین ترتیب عفونت به ارگان های داخلی می رسد و حالت جمع شدن چرک و تورم ناف را به وجود می آورد.

نشانه های بیماری

جوجه های مبتلا به این بیماری ضعیف به نظر رسیده و روی یکدیگر ریخته می شوند و ممکن است اسهال آبکی داشته باشند در صورتی که جوجه های مذکور از نزدیک مورد معاینه دامپزشک متخصص بیماری های طیور قرار گیرند عفونت و باز بودن ناحیه نافی مورد توجه وی قرار خواهد گرفت. این ناحیه تیره رنگ شده و به رنگ سیاه مایل به آبی در میاید و بوی بسیار زننده ای استشمام می شود که فقط از مشخصات این بیماری است. شکم جوجه نرم حس شده و حالت خمیری و نرم بزرگ شده دارد. عفونت ممکن است به اندام های داخلی و به خصوص به قسمتی از روده ها کشیده شود. پریتونیت ممکن است به هنگامی که کیسه زرده پاره می شود مشاهده گردد و مرگ و میر جوجه ها در این حالت ممکن است به 10% برسد.

انتقال بیماری

بیماری تورم ناف بسیار عفونی است و مرگ جوجه در عرض 2 تا 3 روز پس از هچ فرا می رسد. محل عفونت دستگاه جوجه کشی است اگر چه منبع اصلی احتمالاً میکروب پوسته تخم مرغ است که قبل از اینکه تخم مرغ های هچ شونده وارد هچر شوند آلوده بوده اند. بادبزن های تهویه کننده سریعاً ارگانیسم ها را پخش می نمایند که ناف التیام نیافته را محل مناسبی برای آلودگی می یابند و وقتی جوجه ها در زیر دستگاه مادر هستند انتقال از جوجه ای به جوجه دیگر خیلی کم است اگر چه امکان این مسئله را نمی تواند نفی نمود.

تشخیص و درمان بیماری

جوجه های مشکوک بایستی برای تشخیص آزمایشگاهی به آزمایشگاه بیماری های طیور ارائه شوند. آزمایش باکتریولوژیکی محتویات کیسه زرده بیماری و ارگانیسم های مولده را مشخص خواهد کرد.

هرگاه جوجه ها در زیر دستگاه مادر سرما خورده به نظر آید بایستی درجه حرارت دستگاه مادر را اضافه نمود اگر چه آنتی بیوتیک ها یا نیتروفورانها ممکن است بیماری را در دستگاه مادر چک نمایند اما این امکان خیلی بعید است که بتوانند آن را درمان نمایند و اصولاً کمتر می توان این کار را انجام داد و بهتر آن است که جوجه های آلوده تلف شوند.

کنترل بیماری

وقتی یک همه گیری در هچری بوقوع می پیوندد وسایل و اطاق ها بایستی با گاز فرم آلدئید بخور داده شوند و برای این منظور در صورت امکان 3 برابر غلظت معمول را مورد استفاده قرار داد زیرا غلظت های کمتر در از بینی بردن تمام ارگانیسم های مسئول این آلودگی موثر نخواهد بود. در این مورد لازم است احتیاط نمود که تخم مرغ های در حال انکوباسیون (یک تا 19 روزه) بایستی در قدرت دوبل بخور داده شوند و هرگز غلظت بیشتری مورد استفاده قرار نگیرد.

اطاق هچری و تمام وسایل بایستی هر 2 روز یکبار بخور داده شوند مگر اینکه آلودگی از بین رفته باشد. همچنین بایستی مایع ضد عفونی خوبی در جاهایی که عملی است مورد استفاده قرار گیرد.

باید بخاطر آوریم که همه گیری ورم ناف در فارم های پرورش طیور تقریباً همیشه در نتیجه عفونت در هچری است و به همین دلیل مراقبت های زیادی بایستی معمول گردد تا هچری را از میکروارگانیسم هایی که مسئول به وجود آوردن این آلودگی هستند تهی سازیم و آنرا همیشه تمیز نگه داریم

admin
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ارتباط با ما
ارومیه کیلومتر 6جاده اشنویه (تاناکورا) بعداز کارخانه فردآذربایجان روستای قره آغاج ماشین سازی طیور محجوبی
09142688561-09149418561-04432514895
bridshoping@gmail.com